به گزارش پایگاه اطلاع رسانی مركز اسناد انقلاب اسلامی وبلاگ روشنای صبح نوشت:  روزهای آخر شهریور سال 1359 رژیم بعث عراق به نمایندگی از استكبار جهانی، آغازگر جنگی شد كه گرچه خسارات و ‏زیان‌های فراوانی به جهت اقتصادی و اجتماعی و ... سبب شد اما  به گفته عارف مهربان جماران  یك، نعمت بود ...‏

در سال ششم جنگ تحمیلی و در روزهایی كه خورشید با اشعه‌هایش سعی داشت گرمای خود را بر سرمای پائیز سال ‏‏1365 نشان دهد، آسمان شهر اندیمشك مملو از پرنده‌های آهنین شد كه سعی داشتند پرچم مقاومت و ایستادگی را از دست ‏مردم این دیار به زیر بكشند، هر لاله‌ای كه در بمباران یك ساعت و چهل و پنج دقیقه ای شهر بر زمین خونرنگ شهر پرپر ‏می‌شد، هجای بلند ایثار از گوشه‌ای دیگر فضا را پُر می‌كرد.‏

روز سه شنبه چهارم آذر ماه سال 1365 در حالی كه ساعت از یازده و چهل و پنج دقیقه  گذشته بود دشمن بعثی با بهره ‏گیری از توان نیروی هوایی خود و با 54 فروند هواپیمای اهدایی كشورهای استعمارگر، مردم اندیمشك را مورد هجوم خود ‏قرار دادند و در این مدت دیوارهای شهر همچون گهواره‌ای مدام می لزرید اما هیچگاه فرو نریخت.‏

پرسشی كه اذهان را مشغول می‌سازد، انتخاب یك شهر با جمعیتی حدود 50 هزار نفر و بمباران طولانی مدت آن چه ارزشی ‏برای صدام و نیروهای حزب بعث داشت؟

نامگذاری سال 1365 از سوی امام خمینی (ره) به نام سال پیروزی می‌توانست نقطه عطفی  در حوادث سال ششم جنگ ‏باشد سالی كه در تیرماه آن مهران آزاد شد و در شهریور آن اجلاس هشتم غیر متعهدها بر پا و با سخنرانی قاطع و حكیمانه ‏حضرت آیت الله خامنه ای و تحمیلی بودن جنگ و متجاوز بودن عراق مطرح شد.‏

‏ در این سال قطعنامه 588 در شورای امنیت سازمان ملل متحد در مورد جنگ تحمیلی عراق به ایران تصویب، اما بدلیل این ‏كه از نام بردن كشور متجاوز پرهیز شده بود، جمهوری اسلامی ایران آن را نپذیرفت . همچنین اعزام تاریخی سپاهیان ‏حضرت محمد (ص) كه در قالب سپاه یكصد هزار نفری شكل گرفته بود، پیام مهم ایستادگی و مبارزه تا پیروزی را نوید ‏می‌داد و سرانجام نیز عملیات غرور انگیز كربلای 5 كه دروازه شهر بصره را به لرزه در آورد از حوادث سال 1365 بود ‏كه به عقیده نگارنده سالی متفاوت در دوران هشت ساله جنگ تحمیلی به شمار می‌رود .‏

دشمن هم با توجه به پیام مهم حضرت امام (ره) و رصد شرایط جمهوری اسلامی و حوادث میدانی جنگ تحمیلی، هجوم ‏هوایی را  سرلوحه كار خود  قرار داد و اوج جنگ شهرها را رقم زد.‏

البته ناگفته پیداست در حملات هوایی دشمن بعثی هدف، ایجاد رعب و وحشت و شكستن حلقه مقاومت مردم در پشت جبهه و ‏انهدام مراكز مهم پشتیبانی كشور بود. در این راستا شهرهای مختلف كشور از جمله تهران، اصفهان، اهواز، قم و تأسیسات ‏نفتی در خلیج فارس مورد هدف بمباران هوایی واقع شدند.‏

اما برای طولانی ترین بمباران هوایی در اندیمشك می توان دلایل زیادی برشمرد كه مهمترین آن پیوند ناگسستنی مردم این ‏دیار با مولا و مقتدای خویش و اعزام فرزندان برومند این شهر در خط مقدم بود، فرزندانی كه در قالب گردان حمزه و پیش ‏از آن گردان قائم توانستند در عملیات‌های مهمی چون فتح المبین، بیت المقدس والفجر 8 و نصر 4 فداكاری كنند.‏

دلیل دوم، نوشته اعتراف گونه آقایان آنتونی كردسمن و آبراهام واگنز در كتاب درس‌هایی از جنگ مدرن می‌باشد كه در آن به ‏صراحت بیان شده در 25 نوامبر 1986 (4 آذرماه 1365) دور جدیدی از حملات هوایی عراق آغاز شد . حدود 54 جنگنده ‏عراق به 6 هدف كه شامل پایگاه شكاری نزدیك دزفول، یك پادگان نظامی، یك پایگاه هوایی، تأسیسات لارك و ایستگاه راه ‏آهن اندیمشك (حمله) شد. ‏

مشاهده می‌شود این هجوم طولانی مدت با برنامه ریزی و كاملاً هوشمندانه از سوی جبهه دشمن صورت گرفته است چرا كه ‏اگر اندیمشك در سال ششم جنگ تحمیلی كه سال پیروزی‌های بزرگ بود، عقبه استراتژیك و مهم در جبهه‌های میانی و ‏جنوب محسوب  می‌شد با انهدام و یا كم اثر شدن نقش آن، در صحنه نبرد نیروهای رزمنده دچار مشكلات و چالش‌های ‏بزرگ می‌شدند این اهمیت از آن رو بیشتر خودنمایی می‌كند كه :‏

‏1- انهدام خط راه آهن بعنوان حلقه اتصال جبهه‌های جنوب و میانی با مركز كشور، سبب اختلال در اعزام نیرو و امكانات ‏پشتیبانی به خط مقدم می‌شد.‏

‏2- انهدام مخازن نفت مستقر در اندیمشك سبب اخلال در تولید نفت و شوك اقتصادی را رقم می‌زد.‏

‏3- انهدام ایستگاه اصلی برق شمال كه در منتهی الیه جنوبی شهر واقع است موجب بروز قطعی برق و ذخیره انرژی می‌شد.‏

‏4- از بین بردن نیروی انسانی كه در 21 پادگان اطراف شهر اندیمشك مشغول آموزش و آمادگی جهت حضور در خط مقدم ‏بودند، سبب خالی شدن جبهه‌های میانی و جنوب از نیروی رزمنده می‌گشت.‏

دشمن با همه توان خود در آذر ماه 1365 برای شكستن این حلقه مهم سعی كرد اما مردم قهرمان و مقاوم اندیمشك، در ‏حماسه‌ای ماندگار، سرود مقاومت را سر دادند و در این روز  كه 75 شهید از شهروندان اندیمشك و بیش از 200 شهید ‏متشكل از رزمندگانی كه به قصد عزیمت به سرزمین نور وارد ایستگاه راه آهن شده بودند و 500 مجروح نه تنها كمر خم ‏نكردند بلكه در روز هشتم آذر در مراسم تشییع لاله‌های خود كه بر گرد تابوت فرمانده شهید عزت اله حسین زاده از ‏فرماندهان گردان حمزه سید الشهدا لشكر 7 ولیعصر «عج» طواف می نمودند بر عهد و پایمردی خود در دفاع از آرمان‌های ‏نورانی اسلام و فرامین  عارف مهربان جماران و راه سرخ و ناتمام شهدا مصمم‌تر و ایستاده‌تر شعار «ما ایستاده ایم» را ‏سر دادند